سلام به همه.سلام به هرکس که این مطلب رو میخونه.ولی بیشتر سلامم به کساییه که منو میشناختن.با نوشته هام یک روزی خاطره داشتن.این روزا که ویروس‌ کرونا همه رو درگیر خودش کرده و خونه نشین شدیم با خودم گفتم دوباره یک سر بزنم شاید یک عده هم مثل من یاد این ایام و وبلاگ نوبسی بیفتن.به اکثر وبلاگ هاتون که سر زدم و حتی خودم اخرین آپدیت ها مربوط‌ به سال ۹۲ هست.انگار از اونجا به بعد دیگه یک تکنولوژی جدید همه رو از هم جدا کرد یا یک مشغله ای پیدا کردیم. چی شد یهو من یادم نیس؟؟این روزا دیگه سنم زیاد میره بالا و

معمولا سریع ترین کاری که میکنم اینکه ابن پنجره نوشته جدید رو زود باز میکنم و شروع به نوشتن میکنم.شاید این روزا دیگه عرف وبلاگ نویسی نباشه اینطور نوشتن.نمیدونم هنوز به وبلاگ های زیادی سر نزدم تا ببینم تو این 10 سال چه چیزهایی عوض شده.ولی مهم نیس بزار مثل همیشه فقط انگشت باشه که تایپ میکنه،میزارم مثل همیشه این ذهن شلوغ شروع به نوشتن کنه.عادت ندارم ویرایش کنم عادت ندارم برگردم و غلط املایی هام رو درست کنم.چون این ویرایش دیگه نمیذاره اونوقت خیلی از حرفام رو شاید بزنم و پشیمون بشم.البته هنوز که حرفی